Szczegółowy przegląd monograficzny najważniejszych roślin stosowanych w tradycyjnych protokołach przeciwpasożytniczych, regulacji wydzielania żółci oraz odtruwaniu wątroby.
Zawiera laktony seskwiterpenowe (absyntynę) o najwyższym wskaźniku goryczy. Zwiększa wydzielanie kwasu solnego w żołądku i żółci w wątrobie, porażając układ nerwowy nicieni jelitowych oraz hamując rozwój lamblii.
Jedyny powszechny surowiec zielarski o potwierdzonej zdolności niszczenia chitynowych powłok jaj robaków jelitowych. Zapobiega kolejnym cyklom wylęgowym, działa silnie przeciwgrzybiczo i przeciwbólowo.
Roślina o silnym działaniu bójczym wobec owsika, glisty ludzkiej i włośni. Tradycyjnie stosowana w postaci naparów i nalewek. Wymaga rygorystycznego przestrzegania limitów stężenia tujonu.
Zielone łupiny owoców obfitują w juglon oraz związki jodu i garbniki elagowe. Juglon paraliżuje enzymy oddechowe u pasożytów beztlenowych i wykazuje silne właściwości antyseptyczne.
Kluczowy surowiec regeneracyjny. Kompleks sylimaryny chroni hepatocyty przed endotoksynami uwalnianymi podczas wymierania pasożytów (reakcja Herxheimera) i przyspiesza odtruwanie organizmu.
Wyciągi olejowe z lebiodki cechują się wysokim stężeniem karwakrolu. Badania wskazują na silną aktywność przeciwko pierwotniakom Blastocystis i Entamoeba oraz bakteriom patogennym.
Łagodniejszy od piołunu, doskonały w kuracjach dla osób wrażliwych oraz w fazie podtrzymującej. Działa wiatropędnie, rozkurczająco na mięśniówkę gładką jelit i hamuje fermentację gnilną.
Tymochinon z nasion czarnuszki wykazuje udowodnione działanie przeciwpasożytnicze wobec przywr i tasiemców oraz wspomaga regenerację uszkodzonego nabłonka kosmków jelitowych.
Skuteczność ziół w oczyszczaniu przewodu pokarmowego zależy bezpośrednio od zawartości lotnych olejków eterycznych oraz wskaźnika goryczy. Zgodnie z Farmakopeą Polską XII oraz wytycznymi HMPC/EMA, należy zwracać uwagę na: